Πώς επηρεάζουν οι ανοχές στην οπή του περιβλήματος και στον άξονα την απόδοση ενός κυματοειδούς ελατηρίου που έχει σχεδιαστεί για «Πιλοτικό με διάτρηση»;

Για ένα κυματοειδές ελατήριο με πιλοτική διάτρηση, η εξωτερική διάμετρος ($OD$) του ελατηρίου είναι το κύριο δεδομένο. Η οπή του περιβλήματος πρέπει να έχει μέγεθος ώστε να δέχεται το $OD$ στη μέγιστη ακτινική του διαστολή (σε συμπαγές ύψος). Εάν η οπή είναι πολύ σφιχτή ($D_{bore} < OD_{max}$), το ελατήριο θα "κουμπώσει" και θα πιάσει, προκαλώντας αύξηση του ρυθμού του ελατηρίου. Αντίθετα, εάν η οπή είναι πολύ χαλαρή, το ελατήριο μπορεί να μετατοπιστεί εκτός κέντρου, οδηγώντας σε ανομοιόμορφο φορτίο $P$ στις κορυφές του κύματος. Σε συγκροτήματα ακριβείας, μια ανοχή H7/h6 στοχεύεται συχνά για τη διάτρηση και το ελατήριο $OD$ καθορίζεται με μια ανοχή που αντιστοιχεί στην κατασκευαστική διακύμανση του πλάτους του επίπεδου σύρματος $b$.