Answer
Ένας σπειροειδής δακτύλιος συγκράτησης έχει σχεδιαστεί για να λειτουργεί ενάντια σε ένα τμήμα ζευγαρώματος με αιχμηρές γωνίες. Εάν το συγκρατημένο εξάρτημα έχει μεγάλη ακτίνα ή λοξότμηση στη βάση του, θα έρθει σε επαφή με τον δακτύλιο σε ένα σημείο πιο μακριά από το τοίχωμα της αυλάκωσης. Αυτό αυξάνει τον «μοχλοβραχίονα» του ωστικού φορτίου, δημιουργώντας μια μεγάλη ροπή κάμψης που ενθαρρύνει το δαχτυλίδι να «πιάσει» και να αστοχήσει. Εάν μια ακτίνα είναι αναπόφευκτη (π.χ. λόγω των συγκεντρώσεων τάσεων σε έναν άξονα), θα πρέπει να τοποθετηθεί μια σκληρυμένη «εφεδρική ροδέλα» με αιχμηρή γωνία μεταξύ του ακτινωτού τμήματος και του δακτυλίου συγκράτησης. Αυτό διασφαλίζει ότι το φορτίο μεταφέρεται στον δακτύλιο όσο το δυνατόν πιο κοντά στο τοίχωμα της αυλάκωσης, μεγιστοποιώντας την ικανότητα διάτμησης.
