Answer
Όταν ένα ελατήριο κύματος συμπιέζεται, το περιφερειακό μήκος του σύρματος παραμένει σχεδόν σταθερό, προκαλώντας επέκταση της μέσης διαμέτρου $D_m$. Για ένα ελατήριο σε οπή, αυτή η διαστολή είναι περιορισμένη. Η επέκταση $\Delta D$ μπορεί να προσεγγιστεί κατά $\Delta D = 0,02 \cdot \frac{w^2 - f^2}{D_m}$, όπου $w$ είναι το ύψος κύματος και $f$ είναι η εκτροπή. Εάν το διάκενο μεταξύ του ελατηρίου OD και της οπής είναι ανεπαρκές, η τριβή μεταξύ του ελατηρίου και του τοιχώματος της οπής δημιουργεί έναν βρόχο υστέρησης στην καμπύλη φορτίου-εκτροπής. Αυτή η «δέσμευση» αυξάνει τη φαινομενική ακαμψία και μπορεί να οδηγήσει σε τοπικές συγκεντρώσεις τάσεων $\sigma_{total} = \sigma_{κάμψη} + \sigma_{friction}$. Οι μηχανικοί πρέπει να διασφαλίσουν ότι το OD στο ύψος εργασίας $OD_{work} = OD_{free} + \text{expansion}$ είναι μικρότερο από $D_{bore}$ για να διατηρήσουν την προβλεπόμενη ακρίβεια φορτίου.
