Answer
Wanneer 'n golfveer saamgepers word, bly die omtrekslengte van die draad byna konstant, wat veroorsaak dat die gemiddelde deursnee $D_m$ uitbrei. Vir 'n veer in 'n boor word hierdie uitbreiding beperk. Die uitbreiding $\Delta D$ kan benader word deur $\Delta D = 0.02 \cdot \frac{w^2 - f^2}{D_m}$, waar $w$ die golfhoogte is en $f$ die defleksie is. As die speling tussen die veer OD en die boor onvoldoende is, skep wrywing tussen die veer en die boorwand 'n histerese lus in die las-afbuigkurwe. Hierdie 'binding' verhoog die skynbare styfheid en kan lei tot gelokaliseerde spanningskonsentrasies $\sigma_{totaal} = \sigma_{buiging} + \sigma_{wrywing}$. Ingenieurs moet verseker dat die OD by werkhoogte $OD_{werk} = OD_{vry} + \text{uitbreiding}$ minder as $D_{boor}$ is om voorspelde las akkuraatheid te handhaaf.
