'චක්‍රීය අක්ෂීය පැටවීම' සර්පිලාකාර රඳවන වළල්ලක තෙහෙට්ටුව අසාර්ථක වීමට හේතු වන්නේ කෙසේද?

රැඳවුම් මුදු බොහෝ විට ස්ථිතික සංරචක ලෙස සලකනු ලබන අතර, රඳවා තබා ඇති කොටස චක්‍රීය අක්ෂීය භාරයක් යොදන්නේ නම් (උදා: පිස්ටන් එකලස් කිරීමේදී) තෙහෙට්ටුව අත්විඳිය හැකිය. තෙහෙට්ටුව ඉරිතැලීම සාමාන්‍යයෙන් ආරම්භ වන්නේ වළල්ලේ අභ්‍යන්තර කෙළවරේ වළල්ල තුළ වළල්ල 'පිඟන්' ලෙස නිර්මාණය වන නැමීමේ මොහොත හේතුවෙනි. $Δ\sigma$ ආතති පරාසය තීරණය වන්නේ වළල්ල සහ වලය අතර සෙල්ලම් කිරීමෙනි. වලය ඉතා පුළුල් නම්, මුද්ද බිත්තියට එරෙහිව 'මිටිය' හැක, ඵලදායී ආතතිය වැඩි කරයි. SEM විශ්ලේෂණය සාමාන්‍යයෙන් තෙහෙට්ටුවේ ලක්ෂණයක් වන 'ස්ට්‍රයිෂන්' පෙන්නුම් කරයි. මෙය වලක්වා ගැනීම සඳහා, එකලස් කිරීම අවම අක්ෂීය අන්ත-වාදනයකින් නිර්මාණය කළ යුතු අතර, එහි ඉහළ තෙහෙට්ටුව සීමාව සඳහා මුදු ද්‍රව්‍ය 17-7PH දක්වා වැඩි දියුණු කළ යුතුය.