Answer
Er wordt sprake van een permanente verharding wanneer de vrije hoogte $H_0$ van de veer na belasting aanzienlijk kleiner is dan de oorspronkelijke $H_0$ zoals vervaardigd. Dit is het gevolg van het feit dat het materiaal boven zijn proportionele limiet wordt belast. De meest voorkomende oorzaak is 'overcompressie', waarbij de veer te dicht bij de vaste hoogte komt. De spanning op vaste hoogte $\sigma_s$ mag nooit groter zijn dan de vloeigrens $\sigma_y$. Als een ontwerp vereist dat de veer bijna massief wordt samengedrukt, kan een 'vooraf ingestelde' bewerking (het samendrukken van de veer tot een vaste massa tijdens de productie) worden uitgevoerd om de initiële vervorming te 'verwijderen' en gunstige restspanningen te veroorzaken. Een andere oorzaak is 'thermische ontspanning', waarbij de bedrijfstemperatuur de grenzen van het materiaal overschrijdt, waardoor de microstructuur zich herschikt en zijn elastische energie verliest.
