پدیده "تغییر شکل شیار" در مقابل "برش حلقه" در شکست حلقه های نگهدارنده مارپیچی را توضیح دهید.

خرابی یک مجموعه حلقه نگهدارنده می تواند از طریق برش حلقه یا تسلیم مواد شیار رخ دهد. برش حلقه یک شکست مکانیکی خالص خود حلقه است که به صورت $P_s = \frac{D T π σ_s}{S}$ محاسبه می‌شود، که در آن $\sigma_s$ مقاومت برشی است. با این حال، در اکثر طرح‌های مهندسی با استفاده از محفظه‌های آلومینیومی یا فولادی نرم، ابتدا «تغییر شکل شیار» رخ می‌دهد. این زمانی است که بار محوری باعث می شود که دیواره شیار تسلیم شود و "دیش" یا بیرون بیاید. با تغییر شکل دیوار، حلقه شروع به کج شدن می کند (ظرف). این امر بارگذاری را از برشی به ترکیبی از خمش و کشش تغییر می‌دهد، که می‌تواند باعث شود حلقه در کسری از مقاومت برشی نظری خود از شیار خارج شود. مهندسان باید از ضریب ایمنی حداقل 2:1 برای محاسبات بازده شیار استفاده کنند.