Answer
Mislukking van 'n houringsamestelling kan óf plaasvind deur die ringskeer óf die groefmateriaal wat meegee. Ringskuif is 'n suiwer meganiese mislukking van die ring self, bereken as $P_s = \frac{D T π σ_s}{S}$, waar $\sigma_s$ die skuifsterkte is. In die meeste ingenieursontwerpe wat aluminium- of sagte staalbehuizings gebruik, vind 'Groefdeformasie' egter eerste plaas. Dit is wanneer die aksiale las die groefwand laat meegee en 'skottel' of uitspoel. Soos die muur vervorm, begin die ring kantel (skottel). Dit verander die las van skuif na 'n kombinasie van buiging en spanning, wat kan veroorsaak dat die ring teen 'n fraksie van sy teoretiese skuifsterkte uit die groef "pop". Ingenieurs moet 'n veiligheidsfaktor van minstens 2:1 vir groefopbrengs berekeninge gebruik.
