ظرفیت بار رانش را بر اساس مقاومت برشی مواد شیار تعیین کنید.

ظرفیت رانش مجموعه حلقه نگهدارنده اغلب توسط مواد شیار محدود می شود تا خود حلقه. ظرفیت رانش شیار $P_g$ به صورت $P_g = \frac{D \cdot d \cdot \pi \cdot S_y \cdot K}{S_f}$ محاسبه می‌شود، که در آن $D$ قطر شفت/ سوراخ است، $d$ عمق شیار، $S_y$ کاهش استحکام شیار است (ضریب کاهش شیار $K$S_y$، میزان تسلیم است. 1.0 برای مواد سفت و سخت و 0.5 برای مواد نرم یا لبه های گرد) و $S_f$ ضریب ایمنی است (معمولاً 2). اگر شیار تسلیم شود، حلقه در شیار «دیش» یا «خروس» می‌شود، که منجر به شکست عمل گوه‌ای می‌شود که در آن حلقه به صورت محوری خارج می‌شود. این امر به ویژه در کاربردهای زیر دریا که بدنه ها از فولادهای دوبلکس یا سوپر دوپلکس نرم تر در مقایسه با حلقه 17-7PH ساخته شده اند بسیار مهم است.