Αξιολογήστε τα πλεονεκτήματα της χρήσης «Απολίπανσης με ατμούς» έναντι του «υδατικού καθαρισμού» για σπειροειδείς δακτυλίους συγκράτησης από χάλυβα υψηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα πριν από την επίστρωση φωσφορικών.

Η απολίπανση ατμού με χρήση χλωριωμένων διαλυτών (όπως το τριχλωροαιθυλένιο, αν και ρυθμισμένο) είναι εξαιρετικά αποτελεσματική για την αφαίρεση βαρέων ελαίων και λιπαντικών από τα σφιχτά πηνία ενός σπειροειδούς δακτυλίου συγκράτησης λόγω της χαμηλής επιφανειακής τάσης και της υψηλής ισχύος φερεγγυότητας. Ωστόσο, ο υδατικός καθαρισμός γίνεται το βιομηχανικό πρότυπο λόγω των περιβαλλοντικών κανονισμών. Για χάλυβα υψηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα (SAE 1070-1090), ο υδατικός καθαρισμός απαιτεί ένα στιβαρό στάδιο ξήρανσης και την προσθήκη αναστολέων σκουριάς για να αποτραπεί η «σκουριά» πριν από την εφαρμογή της φωσφορικής επικάλυψης (ψευδάργυρος ή μαγγάνιο). Η επίστρωση φωσφορικού άλατος παρέχει μια πορώδη επιφάνεια που βελτιώνει τη συγκράτηση του λαδιού για λίπανση και προσθέτει ένα στρώμα αντιδιαβρωτικής προστασίας, το οποίο είναι απαραίτητο για τους δακτυλίους που χρησιμοποιούνται στα κιβώτια ταχυτήτων αυτοκινήτων.