Πώς υπολογίζετε το απαιτούμενο «Βάθος αυλάκωσης» για έναν σπειροειδή δακτύλιο συγκράτησης με βάση την «Ακτίνα στο κάτω μέρος του αυλακιού»;

Το βάθος αυλάκωσης $d$ πρέπει να είναι επαρκές για την ασφαλή τοποθέτηση του δακτυλίου ενώ υπολογίζεται η ακτίνα γωνίας ($r$) του συγκρατημένου τμήματος. Εάν το συγκρατημένο τμήμα έχει μεγάλη ακτίνα, θα έρθει σε επαφή με τον δακτύλιο πιο έξω, δημιουργώντας έναν «μοχλό βραχίονα» που μπορεί να στρίψει τον δακτύλιο έξω από την αυλάκωση (το εφέ «πιάτο»). Το πραγματικό βάθος αυλάκωσης $d_{eff} = d - (r imes 0,707)$ χρησιμοποιείται συχνά ως συντηρητική εκτίμηση. Το ελάχιστο βάθος αυλάκωσης είναι συνήθως το 1/3 του πλάτους του ακτινικού τοιχώματος του δακτυλίου. Για εφαρμογές υψηλής ώσης, το βάθος αυλάκωσης αυξάνεται, αλλά αυτό πρέπει να εξισορροπηθεί με τον παράγοντα συγκέντρωσης τάσης $K_t$ που εισάγεται στον άξονα, ο οποίος υπολογίζεται ως $K_t = f(d, r_{αυλάκι})$.