බාහිර සර්පිලාකාර රඳවන වළල්ලක් සඳහා භ්‍රමණ ධාරිතාව (උපරිම RPM) ගණනය කරන්නේ කෙසේද?

බාහිර සර්පිලාකාර රැඳවුම් වළල්ලක භ්‍රමණ ධාරිතාව යනු කේන්ද්‍රාපසාරී බලය නිසා වළල්ල ප්‍රසාරණය වීමට සහ වලයේ පතුල සමඟ සම්බන්ධතා නැති වීමට හේතු වන වේගයයි. උපරිම අවසර ලත් RPM $N$ ගණනය කරනු ලබන්නේ $N = \frac{1}{\pi} \sqrt{\frac{4.48 E I g}{w r^3 (1+K)}}$, මෙහි $E$ යනු මාපාංකය වේ, $I$ යනු හරස්කඩේ අවස්ථිති අවස්ථාවයි, $G$ යනු හරස්කඩේ අවස්ථිති අවස්ථාවයි, $g$ යනු ගුරුත්වාකර්ෂණය අනුව $w$ වේ, $w$ හි බර අනුව $w$ වේ ගුරුත්වාකර්ෂණ මධ්‍යයට, සහ $K$ යනු වලේ ඇති වළල්ලේ 'ක්ලින්ච්' හෝ ඇඟිලි ගැසීම් ගැලපීම හා සම්බන්ධ සාධකයකි. ක්‍රියාකාරී RPM අගය මෙම අගය ඉක්මවා ගියහොත්, මුද්ද වළෙන් පිටතට පාවෙන අතර, එකලස්කිරීමේ ව්‍යසනකාරී අසාර්ථකත්වයට මග පාදයි. ටර්බෝචාජර් වැනි අධිවේගී යෙදුම් සඳහා, 'ස්වයං-අගුළු දැමීමේ' සර්පිලාකාර මුදු භාවිතා කරනු ලැබේ, එහිදී අභ්‍යන්තර හැරවුම් ටැබ් එකක් පිටත හැරවුමේ ස්ලට් එකක් බවට පත් කර යාන්ත්‍රිකව ප්‍රසාරණය වීම වළක්වයි.