සර්පිලාකාර රැඳවුම් වළල්ලක කැපුම් ශක්තිය සම්පූර්ණයෙන් සාක්ෂාත් කර ගැනීම සහතික කිරීම සඳහා වලක් පැතිකඩ සඳහා ජ්‍යාමිතික අවශ්‍යතා මොනවාද?

වලය මුදු ඝණකම $t$ ට වඩා ගැඹුරු විය යුතු අතර යොදන ලද තෙරපුම් භාරයේ මොහොත හස්තය අවම කිරීමට තියුණු කොන තිබිය යුතුය. සම්මත අවසර ලත් වලක් කෙළවරේ අරය සාමාන්‍යයෙන් $0.1$ mm සිට $0.2$ mm දක්වා වේ. වලය ඉතා නොගැඹුරු නම් හෝ අධික අරයක් තිබේ නම්, මුද්ද 'පිඟා' හෝ ප්‍රත්‍යාස්ථ විරූපණයට ලක් විය හැක, එය පිරිසිදු කතුරට වඩා 'පෙරළීමේ' යාන්ත්‍රණයක් හරහා අකාලයේ අසාර්ථක වීමට හේතු වේ. වළල්ලේ කැපුම් ශක්තිය $P_s = D \cdot t \cdot \pi \cdot \tau_{ult}$ ලෙස ගණනය කරනු ලැබේ, නමුත් වල අස්වැන්න ශක්තිය $P_g = D \cdot d \cdot \pi \cdot \sigma_y / S$ වේ, $d$ යනු වලක් ගැඹුර සහ $S$ සාධකය වේ. ඉතා මැනවින්, කට්ට ද්රව්ය (බොහෝ විට වළල්ලට වඩා මෘදු) සීමාකාරී සාධකය විය යුතුය, බර බෙදා හැරීම සඳහා තරමක් අස්වැන්නක් ලබා දීමට සැලසුම් කර ඇත.