Jaki jest wpływ promieniowej grubości ścianki na stabilność wyboczeniową wysokich sprężyn Crest-to-Crest?

Wysokie od szczytu do szczytu sprężyny faliste (gdzie $L_{wolne}/D_m > 1,5$) są podatne na wyboczenie lub „zawijanie” po ściśnięciu. Promieniowa grubość ścianki $b$ wpływa na sztywność boczną. Aby zapobiec wyboczeniu, sprężyna powinna być prowadzona albo na wale, albo w otworze. Luz powinien być minimalny, ale wystarczający, aby umożliwić zwiększenie średnicy podczas ściskania. Jeśli nie jest możliwe prowadzenie, inżynier musi zwiększyć szerokość promieniową $b$, aby poprawić moment bezwładności $I = \frac{b t^3}{12}$ względem kierunku osiowego, skutecznie zwiększając krytyczne obciążenie wyboczeniowe $P_{cr}$.