Answer
Tarcza pierścieniowa lub stożek powstaje, gdy na spiralę pierścień osadczy działa osiowe obciążenie wzdłużne, powodując jej obrót w rowku. Wynika to przede wszystkim z ramienia momentowego utworzonego przez odległość między punktem przyłożenia obciążenia a wspornikiem rowka. W miarę przesuwania się pierścienia efektywna powierzchnia styku ze ścianką rowka maleje, a składowe siły promieniowej mają tendencję do wypychania pierścienia z rowka. Zjawisko to jest określane ilościowo poprzez „kąt talerza” $\alpha$. Jeśli $\alpha$ przekroczy około 7 do 10 stopni, pierścień może samoistnie wyskoczyć. Aby rozwiązać ten problem, inżynierowie powinni sprawdzić, czy na części mocowanej nie występują nadmierne promienie rowków lub fazowania, ponieważ zwiększają one moment obrotowy ramienia i przyspieszają zagłębianie. Rozwiązania obejmują zwiększenie grubości pierścienia lub zastosowanie materiału o wyższym module sprężystości.
