Jak należy postępować ze „sfazowanymi” częściami współpracującymi, gdy opierają się o spiralę pierścień osadczy?

Jeżeli mocowana część ma dużą fazę lub promień, będzie stykać się z pierścieniem w miejscu oddalonym od ścianki rowka. Zwiększa to „ramię momentu” i „efekt talerza”. Aby zapobiec wykrzywieniu pierścienia, projektant musi albo: 1) użyć „podkładki oporowej” (płaskiej podkładki) pomiędzy fazowaną częścią a pierścieniem, aby uzyskać kwadratową powierzchnię, lub 2) obliczyć maksymalne dopuszczalne fazowanie $Ch_{max} = 0,5 imes (b - d)$, gdzie $b$ to ścianka promieniowa, a $d$ to głębokość rowka. Przekroczenie tego limitu prowadzi do przedwczesnego uszkodzenia w wyniku „przetaczania się” pierścienia poza krawędź rowka.