Πώς πρέπει να χειρίζονται τα «λοξοτομημένα» εξαρτήματα που ζευγαρώνουν όταν αντέχουν σε έναν σπειροειδή δακτύλιο συγκράτησης;

Εάν το τμήμα που συγκρατείται έχει μεγάλη λοξότμηση ή ακτίνα, θα έρθει σε επαφή με τον δακτύλιο σε ένα σημείο πιο μακριά από το τοίχωμα της αυλάκωσης. Αυτό αυξάνει τον «βραχίονα στιγμής» και το «Εφέ πιάτου». Για να αποφευχθεί η λοξότμηση του δακτυλίου, ο σχεδιαστής πρέπει είτε: 1) να χρησιμοποιήσει ένα 'Εφεδρικό πλυντήριο' (επίπεδο παρέμβυσμα) μεταξύ του λοξοτομημένου τμήματος και του δακτυλίου για να δώσει μια τετράγωνη όψη, ή 2) να υπολογίσει τη μέγιστη επιτρεπόμενη λοξότμηση $Ch_{max} = 0,5 imes (b - d)$, όπου η ακτίνα $bth και $b$ είναι η ακτίνα $b. Η υπέρβαση αυτού του ορίου οδηγεί σε πρόωρη αστοχία λόγω του «κύλισης» του δακτυλίου πάνω από την άκρη του αυλακιού.