Wyprowadź współczynnik korygujący dla sztywności sprężyny, uwzględniając stosunek „ściany promieniowej” (b) do „grubości” (t) w sprężynach o wąskiej geometrii.

W standardowych wzorach sprężyna falista przyjmuje się, że stosunek $b/t$ jest wystarczająco duży, aby zastosować teorię wiązki. Gdy $b/t < 8$, sprężyna zachowuje się mniej jak zwykła belka, a bardziej jak zakrzywiona płyta. Współczynnik korekcyjny $C_f = \frac{1}{1 - \nu^2}$, gdzie $\nu$ jest współczynnikiem Poissona, jest czasami stosowany do modułu sprężystości $E_{eff} = \frac{E}{1 - \nu^2}$, aby uwzględnić wiązanie poprzeczne. W przypadku stali nierdzewnej ($\nu \około 0,3 $) zwiększa to teoretyczną sztywność o około 10%. Ponadto w przypadku bardzo wąskich ścian promieniowych wzrasta ryzyko „skręcenia” lub wyboczenia boczno-skrętnego, co wymaga użycia współczynnika stabilizacji w obliczeniach projektowych.