Jaki jest wpływ zjawiska „rozszerzania promieniowego” na konstrukcję sprężyna falista pracującego w ciasnym otworze?

Gdy sprężyna falista jest ściskana od swojej swobodnej wysokości $H_f$ w kierunku pełnej wysokości $H_s$, fale spłaszczają się, powodując rozszerzanie się średniej średnicy $D_m$. To promieniowe rozszerzanie można przybliżyć za pomocą $ riangle OD = 0,045 imes _x000c_rac{w^2 imes f}{D_m}$, gdzie $w$ to wysokość fali, a $f$ to ugięcie na falę. W precyzyjnych zaworach lotniczych ignorowanie tego rozszerzania prowadzi do „zakleszczenia otworu”, w którym średnica zewnętrzna sprężyny koliduje z średnicą wewnętrzną obudowy. Powoduje to tarcie pasożytnicze, histerezę na krzywej obciążenia i ugięcia oraz potencjalne zatarcie mechaniczne. Inżynierowie muszą określić współczynnik prześwitu, zazwyczaj zapewniając obudowę $ID > OD_{max}$ na pełnej wysokości roboczej.