Ποια είναι η επίδραση μιας λοξοτομής ή ακτίνας στο τμήμα ζευγαρώματος στην ικανότητα ώθησης ενός σπειροειδούς δακτυλίου συγκράτησης;

Μια ακτίνα ή λοξότμηση στο συγκρατημένο τμήμα δημιουργεί έναν βραχίονα ροπής που προκαλεί ένα εφέ «πιάτου» στο δαχτυλίδι. Η μειωμένη ικανότητα ώσης $P_r$ υπολογίζεται με $P_r = P \times (1 - \frac{z}{t})$, όπου $z$ είναι το μέγεθος της λοξοτομής και $t$ είναι το πάχος του δακτυλίου. Όταν η λοξοτομή ξεπερνά το 50 τοις εκατό του πάχους του δακτυλίου, ο κίνδυνος να «εκκεντρωθεί» ο δακτύλιος από την αυλάκωση αυξάνεται εκθετικά. Για μηχανήματα βαρέως τύπου, οι μηχανικοί θα πρέπει να χρησιμοποιούν μια εφεδρική ροδέλα ή να καθορίσουν μια επιφάνεια ζευγαρώματος με τετράγωνο άκρο για να εξασφαλίσουν ότι το φορτίο εφαρμόζεται κάθετα στην επιφάνεια του δακτυλίου.