Answer
Η υποχώρηση του τοιχώματος αυλάκωσης συμβαίνει όταν το αξονικό φορτίο ώθησης $P$ υπερβαίνει τη θλιπτική αντοχή διαρροής του υλικού του περιβλήματος. Αυτό είναι σύνηθες όταν χρησιμοποιείτε χαλύβδινους δακτυλίους συγκράτησης σε περιβλήματα από αλουμίνιο ή πλαστικό. Η τοπική πίεση στο σημείο επαφής είναι $\sigma_c = \frac{P}{A_{contact}}$. Εάν $\sigma_c > \sigma_{y,housing}$, το υλικό παραμορφώνεται πλαστικά, δημιουργώντας ένα προφίλ σαν ράμπα στο αυλάκι. Μόλις παραμορφωθεί η αυλάκωση, ο δακτύλιος χάνει την κάθετη στήριξή του και τελικά θα 'σκάσει έξω'. Στην ανάλυση αστοχίας, αυτό προσδιορίζεται από την παρουσία ενός άκρου αυλάκωσης "αναδιπλούμενο". Για να διορθωθεί αυτό, οι μηχανικοί πρέπει είτε να αυξήσουν το βάθος της αυλάκωσης $d$, να χρησιμοποιήσουν ένα πιο σκληρό υλικό στέγασης ή να χρησιμοποιήσουν ένα «Groove Guard» ή έναν παχύτερο δακτύλιο για να κατανείμουν το φορτίο σε μεγαλύτερη περιοχή.
