Υλικά που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή κυματοειδών ελατηρίων και χρήσεις τους

1. Ανθρακούχο χάλυβας και κράμα χάλυβα: Κατά την κατασκευή ελατηρίων, συχνά προστίθενται στον χάλυβα μεταλλικά στοιχεία όπως πυρίτιο, μαγγάνιο, χρώμιο, βανάδιο και μολυβδαίνιο για να αυξήσουν το όριο ελαστικότητας και κόπωσης των ελατηρίων και να τα καταστήσουν πιο ανθεκτικά στην κρούση. Το υλικό ελατηρίου τυλίγεται σε ράβδους σε υψηλές θερμοκρασίες και στη συνέχεια επεξεργάζεται και διαμορφώνεται σε υψηλές θερμοκρασίες. Μετά από αυτό, σβήνεται σε λάδι ή νερό σε θερμοκρασίες από 780°C έως 850°C και στη συνέχεια μετριάζεται σε θερμοκρασίες από 400°C έως 500°C.

3. Για μικρά ελατήρια, πρώτα ανόπτονται και στη συνέχεια επεξεργάζονται με ψυχρή επεξεργασία. Μετά την περιέλιξη, σκληρύνονται και σκληρύνονται, όπως σύρμα, σύρμα πιάνου ή χαλύβδινη λωρίδα.

4. Το σύρμα πιάνου είναι κατασκευασμένο από χάλυβα υψηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα (0,65% έως 0,95%) με λιγότερες ακαθαρσίες. Όταν η διάμετρος είναι συχνά μικρότερη από το 1/4, τραβιέται σε σύρμα σε θερμοκρασία δωματίου μετά την ανόπτηση. Οι μηχανικές του ιδιότητες είναι εξαιρετικές, με υψηλή αντοχή σε εφελκυσμό και σκληρότητα, που το καθιστούν καλό υλικό για σπειροειδή ελατήρια.

5.Το σύρμα από ανοξείδωτο χάλυβα χρησιμοποιείται σε σημεία που διαβρώνονται εύκολα. Για υψηλές θερμοκρασίες, μπορεί να χρησιμοποιηθεί χάλυβας υψηλής ταχύτητας και ανοξείδωτος χάλυβας.

6. Το σύρμα με σκληρυμένο λάδι με περιεκτικότητα σε άνθρακα από 0,6% έως 0,7% θα πρέπει να περιέχει μαγγάνιο και 0,6% έως 1,0% χρησιμοποιείται συχνά για σπειροειδή ελατήρια. χάλυβας, ενώ οι πιο προηγμένοι χρησιμοποιούν χάλυβα χρωμίου-βαναδίου και χάλυβα πυριτίου-μαγγανίου.