Answer
Die stootkapasiteit van 'n spiraalkeerringsamestelling word beperk deur twee duidelike faktore: die skuifsterkte van die ring en die vervorming van die groef. Die skuifkapasiteit van die ring word bereken as $P_r = \frac{D \cdot T \cdot \pi \cdot S_s}{K}$, waar $D$ die as/boor-deursnee is, $T$ die ringdikte is, $S_s$ die skuifsterkte en $K$ die veiligheidsfaktor is (tipies 3). Die groefmateriaal is egter gewoonlik die swakker skakel. Die groefopbrengsvermoë word gegee deur $P_g = \frac{D \cdot d \cdot \pi \cdot \sigma_y}{K}$, waar $d$ die groefdiepte is en $\sigma_y$ die opbrengssterkte van die behuisingsmateriaal. As die stootlading $P_g$ oorskry, sal die groefmuur vervorm, wat veroorsaak dat die ring (kegel) skei en uiteindelik uit die groef "loop". Ingenieurs moet die laagste van hierdie twee waardes as die ontwerplimiet gebruik.
