Answer
'n "Gap" tipe veer het punte wat nie raak nie, wat die veer toelaat om radiaal uit te brei sonder inmenging. Sy vragvermoë is suiwer 'n funksie van die golfgeometrie. 'n 'Oorvleueling' tipe het punte wat oor mekaar gly. Tydens kompressie verskaf die oorvleuelende ente 'n meer aaneenlopende 360-grade kontakoppervlak, wat kan lei tot 'n effense toename in 'skynbare' styfheid as gevolg van wrywing tussen die ente. Die oorvleuelingsontwerp word egter hoofsaaklik gebruik om tangensiële interferensie (botsing) in stywe radiale spasies te voorkom. Teoreties bly die las $P = _x000c_rac{k imes \delta}{Z}$ dieselfde, maar die oorvleuelingsweergawe is meer robuust teen radiale wanbelyning in hoëvibrasie-omgewings waar 'n spleetveer kan skuif en vashaak.
