Beskryf die effek van 'Groof Radii' en 'Chamfer' op die effektiewe stootvermoë van 'n keerringsamestelling.

In 'n perfekte teoretiese model het groewe $90^\circ$ skerp hoeke. In werklikheid het gereedskap 'n radius $R$, en die paringskomponent het dikwels 'n afkanting $C$. Hierdie kenmerke verminder die effektiewe kontakarea tussen die ring en die groefmuur. Die stootkapasiteit moet verminder word deur 'n faktor $K$ te gebruik. As die afkanting op die teruggehoude deel te groot is, skep dit 'n 'wig'-effek wat probeer om die ring (boortipe) uit te brei of dit (astipe) uit die groef te trek. As 'n duimreël is die maksimum toelaatbare afkanting of radius $0.5 \x d$ (groefdiepte). As die afschuining dit oorskry, moet 'n rugsteunwasser gebruik word om 'n vierkantige gesig vir die ring te voorsien.