සර්පිලාකාර වළලු සඳහා සමස්ත එකලස් කිරීමේ ශක්තියට වල ගැඹුර සහ දාර ආන්තිකය බලපාන්නේ කෙසේද?

දාර මායිම $z$ යනු වලේ සිට පතුවළේ හෝ නිවාසයේ අවසානය දක්වා ඇති දුරයි. සාමාන්‍ය ඉංජිනේරු රීතියක් $z \geq 3d$ වේ, $d$ යනු කට්ට ගැඹුරයි. $z$ ඉතා කුඩා නම්, මුද්ද එහි ශ්‍රේණිගත තෙරපුම් ධාරිතාවට ළඟා වීමට පෙර වල බිත්තිය කැපීම අසාර්ථක වනු ඇත. වල ගැඹුර සහ වළල්ලේ ඝණකම අතර සම්බන්ධය ඉතා වැදගත් වේ; ගැඹුර $d$ වැඩි වන විට, තෙරපුම් භාරයේ මොහොත වැඩි වන අතර, මුද්ද 'දිෂ්' හෝ ඇලවීමට හේතු විය හැක. මෙම 'පිඟාන' ඵලදායී ස්පර්ශක ප්රදේශය අඩු කරන අතර අකාලයේ අසාර්ථක වීමට හේතු විය හැක. සූත්‍රානුකූලව, කට්ට විකෘති කිරීමේ සීමාව $P_g$ $P_g = \frac{D d \pi \sigma_y K}{S_f}$ මගින් ලබා දී ඇත, මෙහි $\sigma_y$ යනු වලක් ද්‍රව්‍යයේ අස්වැන්න ශක්තිය වන අතර $S_f$ යනු ආරක්ෂිත සාධකයකි.