Answer
Kiedy sprężyna falista jest ściskany od swojej swobodnej wysokości ($H_f$) w kierunku wysokości roboczej ($H_w$) lub wysokości bryły ($H_s$), fale spłaszczają się, powodując wzrost średniej średnicy $D_m$ ze względu na geometrię segmentów łuku. Przybliżone rozszerzenie $Δ D$ można oszacować korzystając z zależności $Δ D = 0,02 \cdot \frac{(H_f - H_w)^2}{D_m}$. W instalacjach z otworami o wąskiej tolerancji ten promieniowy wzrost ma kluczowe znaczenie, aby zapobiec zawiązaniom. Inżynierowie muszą obliczyć „Maksymalną rozszerzoną średnicę zewnętrzną” za pomocą $OD_{max} = OD_{free} + \sqrt{L^2 + R^2} - R$, gdzie $L$ to długość fali, a $R$ to promień krzywizny. Jeśli sprężyna jest ograniczona przez otwór, to rozszerzanie wywołuje wtórne naprężenia obwodowe, które mogą prowadzić do przedwczesnego uginania się lub „tarcia” o ściankę otworu, powodując konieczność zmniejszenia początkowej specyfikacji zewnętrznej.
