Wyjaśnij obliczenia nośności na ścinanie pierścienia i kiedy staje się ona czynnikiem ograniczającym plastyczność rowka.

Wytrzymałość pierścienia na ścinanie $P_r$ to obciążenie, przy którym sam pierścień osadczy ulega zniszczeniu w wyniku ścinania. Oblicza się go jako $P_r = _x000c_rac{D imes t imes au_s imes ext{Współczynnik bezpieczeństwa}}{\phi}$ gdzie $t$ to grubość pierścienia, a $\tau_s$ to wytrzymałość materiału pierścienia na ścinanie (zazwyczaj $0,6 \times \text{wytrzymałość na rozciąganie}$). Ścinanie pierścienia staje się czynnikiem ograniczającym, gdy pierścień jest montowany w rowku wykonanym z materiału o bardzo dużej wytrzymałości (np. hartowanej stali narzędziowej) lub gdy grubość pierścienia jest bardzo mała w stosunku do głębokości rowka. W większości „miękkich” opraw, takich jak aluminium lub standardowa stal węglowa, rowek ugina się na długo przed ścinaniem pierścienia. W przypadku pierścieni lotniczych 17-7PH $\tau_s$ może przekroczyć 150 000 $ PSI.