Answer
Podczas produkcji sprężyny faliste drut lub taśma jest walcowana na zimno, a następnie zwijana. Proces ten zwiększa granicę plastyczności, ale zmniejsza pozostałą plastyczność. Rzeczywiste naprężenie $S$ w sprężynie oblicza się jako $S = \frac{3 \pi P D_m}{4 n^2 b t^2}$. To obliczone naprężenie należy porównać z granicą plastyczności „utwardzonej przez pracę”, a nie wytrzymałością po wyżarzaniu. W przypadku SAE 1070 obróbka na zimno może zwiększyć wytrzymałość na rozciąganie ze 100 $ ksi do 200 $ ksi. Jednakże „naprężenia resztkowe” powstałe w wyniku zwijania należy złagodzić poprzez odprężającą obróbkę cieplną (zwykle 600 ${\circ}F$ przez 1 godzinę). Jeśli naprężenia szczątkowe nie zostaną opanowane, sprężyna będzie wykazywać „pełzanie” lub „zestawanie” podczas pierwszych kilku cykli ściskania, co prowadzi do natychmiastowej utraty projektowanego napięcia wstępnego.
