"شعاع شیار" چگونه بر روی نشستن و عملکرد یک حلقه نگهدارنده مارپیچ تاثیر می گذارد؟

در حالی که یک گوشه کاملاً تیز در یک شیار، سطح تماس را به حداکثر می‌رساند، یک ضریب تمرکز تنش عظیم $K_t$ ایجاد می‌کند که می‌تواند منجر به شکست شفت/خستگی سوراخ شود. روش استاندارد این است که یک شعاع کوچک $R$ را در پایین شیار بگذارید. با این حال، حلقه دارای یک "شعاع طبیعی" یا "پخ" در لبه های خود است. اگر شعاع شیار $R$ بزرگتر از شعاع لبه حلقه باشد، حلقه به طور کامل در پایین شیار قرار نمی‌گیرد، که منجر به یک اثر گوه‌زنی می‌شود که می‌تواند حلقه را تحت بار محوری خارج کند. قانون طراحی $R_{groove} \leq 0.1 imes ext{Groove Depth}$ برای اطمینان از نشستن مناسب است.