Πώς επηρεάζει το "Surface Finish" στο δακτύλιο και το αυλάκι τη διάρκεια κόπωσης ενός συστήματος συγκράτησης;

Το φινίρισμα της επιφάνειας, ιδιαίτερα στις εσωτερικές και εξωτερικές άκρες του σπειροειδούς δακτυλίου, λειτουργεί ως μια σειρά από μικροεγκοπές. Ένα τραχύ φινίρισμα (Ra > 1,6 \mu m) αυξάνει τον παράγοντα συγκέντρωσης τάσης $K_t$, επιταχύνοντας την έναρξη της ρωγμής κάτω από κυκλικά αξονικά φορτία. Ομοίως, εάν η αυλάκωση έχει σημάδια εργαλείου από ένα θαμπό τρυπάνι τόρνου, αυτά γίνονται θέσεις έναρξης για «ρωγμές αυλακιού». Σε εφαρμογές υψηλού κύκλου (π.χ. κύκλοι $10^7$), οι δακτύλιοι συχνά αναδιπλώνονται με δόνηση για να επιτευχθεί ένα λείο, ξεφλουδισμένο φινίρισμα (Ra 0,4-0,8 \mu m), το οποίο μετατοπίζει σημαντικά την καμπύλη S-N προς τα πάνω, ακολουθώντας τη σχέση $\sigma_a = \sigma_f'(2$N_f)