Answer
Για να επιτύχετε επαφή $360^{\circ}$, η διάμετρος της αυλάκωσης $D_g$ πρέπει να ταιριάζει με ακρίβεια στο σχέδιο του δακτυλίου. Για έναν δακτύλιο άξονα, το ελεύθερο αναγνωριστικό του δακτυλίου είναι πάντα μικρότερο από τη διάμετρο της αυλάκωσης για να διασφαλιστεί η «κολλητική» εφαρμογή. Ο υπολογισμός είναι $D_{free} = D_g - (Cling)$, όπου το "Cling" είναι συνήθως $1\%$ της διαμέτρου. Για έναν δακτύλιο οπής, η ελεύθερη OD είναι μεγαλύτερη από τη διάμετρο της αυλάκωσης. Εάν η αυλάκωση είναι πολύ ρηχή, ο δακτύλιος δεν θα διαστέλλεται/συστέλλεται πλήρως, οδηγώντας σε ένα κενό στην υποστήριξη $360^{\circ}$. Αυτό το κενό δημιουργεί μια τοπική συγκέντρωση τάσης στο τοίχωμα του αυλακιού. Οι μηχανικοί πρέπει να καθορίσουν ένα πλάτος αυλάκωσης $W_g$ που είναι $10-20\%$ μεγαλύτερο από το μέγιστο πάχος δακτυλίου $T$ για να επιτραπεί η εγκατάσταση "περιέλιξης" και η αξονική κίνηση.
