Official Answer
Answer
Skuifbreuk van die ring self is skaars en word gekenmerk deur 'n skoon, $45°$ of vertikale 'skuiflip' oor die hele radiale wand van die ring, met die ring wat in die groef bly, maar in twee of meer lae 'gesny'. 'Groefopbrengs' is meer algemeen en word gekenmerk deur die ring wat uit die groef uitgestoot word, terwyl die groef self 'sampioen' of uitgevlam lyk. Skuifbreuk vind slegs plaas wanneer die groef en die teruggehoude deel albei uiters hard is (bv. HRC $50+$), wat toelaat dat die volle aksiale krag as 'n 'guillotine' op die ring optree. Dit word opgelos deur die ring se dikte $T$ of die aantal draaie te verhoog.
