නියත අපගමනය යෙදුමක තරංග වසන්ත අසාර්ථක සන්දර්භය තුළ 'රිලැක්සේෂන්' 'ක්‍රීප්' වෙතින් වෙනස් වන්නේ කෙසේද?

බොහෝ විට එකිනෙකට වෙනස් ලෙස භාවිතා කරන අතර, ඒවා එකිනෙකට වෙනස් වේ. ලිහිල් කිරීම යනු වසන්තය $f$ නියත අපගමනයක පවතින අතර කාලයත් සමඟ $P$ පැටවීම අඩු කිරීමයි. ක්‍රීප් යනු කාලයත් සමඟ $f$ අපගමනය වැඩි වීම වන අතර වසන්තය $P$ ස්ථාවර බරකින් රඳවා ඇත. බොහෝ තරංග වසන්ත යෙදුම්වල (උදා: රඳවනයක් පෙර පැටවීම), වසන්තය නියත උසකින් රඳවා ඇත, එබැවින් ලිහිල් කිරීම මූලික අවධානය යොමු කරයි. ලිහිල් කිරීමේ අනුපාතය Arrhenius සමීකරණය අනුගමනය කරයි: $Rate = A \cdot e^{-Q/RT}$. තීරනාත්මක අභ්‍යවකාශ යෙදුම් වලදී, සංරචකයේ සේවා කාලය, විශේෂයෙන්ම ද්‍රව්‍යයේ තාප සීමාව ආසන්නයේ ක්‍රියාත්මක වන්නේ නම්, අපේක්ෂිත ලිහිල් කිරීම සඳහා මූලික භාරය 5-10% කින් අඩු කළ යුතුය.