රේඩියල් බිත්තියේ ($b$) ද්‍රව්‍ය ඝනකමට ($t$) අනුපාතය තරංග වසන්තයක ස්ථායීතාවයට බලපාන්නේ කෙසේද?

$b/t$ අනුපාතය තරංග හරස්කඩේ 'ඇඹරීම' හෝ 'ගැටීම' වැළැක්වීමේ මූලික සාධකයකි. ඉහළ $b/t$ අනුපාතයක් (පුළුල් රේඩියල් බිත්තිය, තුනී ද්‍රව්‍ය) විශිෂ්ට බර පැටවීමේ ධාරිතාවක් සපයන නමුත් රළ පරිපූර්ණ ලෙස සෑදී නොමැති නම් නිවාසය තුළ වසන්ත ඇලවීමේ අවදානම වැඩි කරයි. ප්‍රතිවිරුද්ධව, අඩු $b/t$ අනුපාතයක් (පටු බිත්ති, ඝන ද්‍රව්‍ය) කම්බි වසන්තයක් අනුකරණය කරන අතර පාර්ශ්වීය බලවේගවලට එරෙහිව වඩා ස්ථායී නමුත් අඩු මතුපිට සම්බන්ධතා ප්‍රදේශයක් සපයයි. ප්‍රශස්ත ස්ථායිතාව සඳහා, ස්මාලි සහ අනෙකුත් ප්‍රමිතීන් සාමාන්‍යයෙන් $b/t$ අනුපාතය 8 සහ 15 අතර යෝජනා කරයි. අනුපාතය 20 ඉක්මවන්නේ නම්, වසන්තය 'පිඟන්' විකෘතියට ගොදුරු වේ, එහිදී අභ්‍යන්තර සහ පිටත විෂ්කම්භය බර යටතේ විවිධ අනුපාතවලින් අපගමනය වේ.