نسبت دیوار شعاعی ($b$) به ضخامت ماده ($t$) چگونه بر پایداری فنر موجی تأثیر می گذارد؟

نسبت $b/t$ یک عامل اولیه در جلوگیری از "پیچش" یا "کمانش" مقطع موج است. نسبت بالای $b/t$ (دیوار شعاعی عریض، مواد نازک) ظرفیت بار بسیار خوبی را فراهم می‌کند، اما اگر امواج کاملاً شکل نگرفته باشند، خطر کج شدن فنر در محفظه را افزایش می‌دهد. برعکس، نسبت پایین $b/t$ (دیوار باریک، مواد ضخیم) شبیه فنر سیمی است و در برابر نیروهای جانبی پایدارتر است اما سطح تماس کمتری را فراهم می‌کند. برای پایداری بهینه، Smalley و استانداردهای دیگر معمولاً نسبت $b/t$ را بین 8 و 15 پیشنهاد می‌کنند. اگر این نسبت از 20 بیشتر شود، فنر مستعد اعوجاج بشقاب می‌شود، جایی که قطرهای داخلی و خارجی با نرخ‌های مختلف تحت بار منحرف می‌شوند.