Answer
Zniszczenie zmęczeniowe zwykle objawia się czystym, wyglądającym na kruche pęknięciem mającym początek w grzbiecie lub dolinie fali, gdzie naprężenie zginające jest maksymalne. Skaningowa mikroskopia elektronowa (SEM) ujawni „prążki” – mikroskopijne grzbiety, z których każdy reprezentuje jeden cykl obciążenia. W przypadku sprężyny Crest-to-Crest pęknięcie zwykle zaczyna się od wewnętrznej średnicy (ID) grzbietu, ponieważ to tam podczas ściskania występują największe naprężenia rozciągające. Jeżeli na powierzchni pęknięcia widoczne są „ślady plaży” (makroskopowe grzbiety), oznacza to okresy o różnej intensywności obciążenia. Aby zapobiec ponownemu wystąpieniu, należy zmniejszyć zakres naprężeń $Δ\sigma$ lub poprawić wykończenie powierzchni (np. poprzez obróbkę wibracyjną), aby usunąć mikrozarysowania, które działają jak czynniki zwiększające naprężenia.
