Jak obliczyć sztywność sprężyny ($k$) dla wieloobrotowego modelu Crest-to-Crest sprężyna falista i jaką rolę w jego liniowości odgrywa liczba fal ($N$)?

Sztywność sprężyny dla wielozwojowego sprężyna falista jest odwrotnie proporcjonalna do liczby zwojów ($Z$) i wrażliwa na liczbę fal na obrót ($N$). Podstawowy wzór to $k = _x000c_rac{E imes b imes t^3 imes N^4}{ID_m^3 imes Z} imes f$, gdzie $E$ to moduł Younga, $b$ to promieniowa ścianka, $t$ to grubość materiału, $D_m$ to średnia średnica, a $f$ to współczynnik korekcji nieliniowości. Wraz ze wzrostem $N$ sztywność sprężyny wzrasta o czwartą potęgę, co czyni ją krytycznym parametrem projektowym. Liniowość jest zwykle utrzymywana w zakresie od 20% do 80% całkowitego dostępnego ugięcia. Poza tym „opadanie na dno” następuje w miarę spłaszczania się fal, co prowadzi do wykładniczego wzrostu szybkości w wyniku zmniejszenia efektywnych ramion momentu.