Answer
Externe spiraalvormige borgringen worden beperkt door hun vermogen om zich bij hoge snelheden aan de groef te 'vastklampen'. De middelpuntvliedende kracht zorgt ervoor dat de ring radiaal uitzet. De snelheid $N$ waarbij de ring zijn grip verliest wordt gegeven door $N = ± π \sqrt{\frac{E · g · (D_g - D_i)}{4 · ρ · R_m^3 · (1 + ν)}}$, waarbij $E$ de modulus is, $g$ de zwaartekracht, $D_g$ de groefdiameter is, $D_i$ de vrije ring-ID is, $ρ$ de materiaaldichtheid is, $R_m$ is de gemiddelde straal, en $ν$ is de Poisson-verhouding. Voor toepassingen met hoge snelheid worden 'zelfsluitende' functies gebruikt, waarbij een lipje bij de ene slag in een gleuf aan de andere kant vergrendelt, waardoor mechanisch wordt voorkomen dat de ring uitzet. Hierdoor kan de ring werken met toerentallen die de theoretische limiet van een standaardring ver overschrijden.