Answer
Waterstofverbrossing wordt gekenmerkt door plotseling, catastrofaal falen onder statische belasting, vaak uren of dagen na installatie. Het breukoppervlak is doorgaans intergranulair (scheuren volgen de korrelgrenzen) en vertoont geen tekenen van plastische vervorming (insnoering). Dit komt voor bij staalsoorten met een hoog koolstofgehalte (SAE 1070-1090) die met zuur zijn gereinigd of gegalvaniseerd. Als een golfveer breekt terwijl hij gewoon in een voorgeladen toestand in een samenstel zit, is waterstof de hoofdverdachte. Detectie omvat scanning-elektronenmicroscopie (SEM) om de intergranulaire facetten te observeren. Preventie vereist het overschakelen naar een niet-brosmakende afwerking (zoals mechanisch plateren of dip-spin coatings) of het strikt naleven van een bakprotocol na het plateren van $375^°F$ gedurende 4-24 uur.
