تأثیر عرض شیار بزرگ بر روی پایداری محوری یک جزء نگهدارنده چیست؟

اگر عرض شیار $W$ به طور قابل توجهی بزرگتر از ضخامت حلقه $T$ باشد، جزء حفظ شده دارای "بازی انتهای محوری" بیش از حد خواهد بود. تحت بارهای معکوس، این منجر به "چکش زدن" می شود، جایی که جزء به طور مکرر بر حلقه ضربه می زند. این بارگذاری پویا می تواند به سرعت حلقه را خسته کند یا دیواره های شیار را تغییر شکل دهد. برای مجموعه های دقیق، عرض شیار باید به صورت $T + 0.1mm$ حداکثر مشخص شود. اگر بازی محوری باید به طور کامل حذف شود، باید از یک حلقه نگهدارنده مارپیچی نوع موج (که عملکردهای یک حلقه و یک فنر موجی را ترکیب می کند) برای ایجاد یک پیش بار محوری ثابت در برابر قسمت نگهدارنده استفاده شود.