چگونه نرخ تئوری فنر (k) را برای یک فنر موج کرست به کرست با انتهای شیم محاسبه می‌کنید، و متغیرهای اولیه موثر بر خطی بودن کدامند؟

نرخ فنر $k$ برای فنر موج چند چرخشی Crest-to-Crest از فرمول $k = \frac{E \cdot b \cdot t^3 \cdot N}{D_m^3 \cdot Z^4} \cdot \frac{4 \cdot Z}{N}$ مشتق شده است، که در آن $E$، $E$، شعاع $b است، شعاع $b از Modulus است. ضخامت ماده، $N$ تعداد چرخش، $D_m$ قطر متوسط، و $Z$ تعداد امواج در هر چرخش است. خطی بودن در منحنی بار-انحراف بین 20 تا 80 درصد انحراف موجود حفظ می شود. فراتر از 80٪، اثر "پایین شدن" در جایی رخ می دهد که امواج شروع به لمس می کنند و باعث افزایش نمایی در $k$ می شود. برعکس، در انحرافات کم (<20%)، نرخ ممکن است به دلیل ته نشین شدن اولیه قله های موج در برابر سطوح جفت گیری کمتر باشد.