Πώς διαφέρουν τα «Φορτία κρούσης» από τα «στατικά φορτία ώθησης» ως προς την επίδρασή τους στην ακεραιότητα του δακτυλίου συγκράτησης σπειροειδών;

Τα στατικά ωστικά φορτία περιορίζονται από τη διατμητική αντοχή του δακτυλίου και την διαρροή του αυλακιού. Τα φορτία κρούσης, ωστόσο, περιλαμβάνουν κινητική ενέργεια $U = \frac{1}{2} m v^2$ που πρέπει να απορροφηθεί. Η ικανότητα κρούσης είναι περίπου η μισή της στατικής ικανότητας, επειδή ο δακτύλιος και η αυλάκωση πρέπει να παραμορφωθούν ελαστικά για να απορροφήσουν την ενέργεια. Οι κρούσεις υψηλής ταχύτητας μπορεί να προκαλέσουν το «άλμα» του δακτυλίου έξω από το αυλάκι λόγω της στιγμιαίας ακτινικής διαστολής που προκαλείται από τον αξονικό παλμό. Οι σχεδιαστές χρησιμοποιούν έναν συντελεστή ασφαλείας $K=6$ για κρούση και συχνά καθορίζουν έναν δακτύλιο της σειράς «Heavy Duty» με μεγαλύτερη διατομή για αύξηση της μάζας και της ακαμψίας.