Answer
Η ευθραυστότητα του υδρογόνου συμβαίνει όταν το ατομικό υδρογόνο απορροφάται στον χάλυβα υψηλής αντοχής κατά τη διάρκεια της διαδικασίας οξίνισης ή ηλεκτρολυτικής επιμετάλλωσης. Το υδρογόνο μεταναστεύει σε περιοχές υψηλής πίεσης (όπως η εσωτερική διάμετρος ενός δακτυλίου πληγής) και προκαλεί «καθυστερημένο εύθραυστο κάταγμα». Ένας δακτύλιος μπορεί να φαίνεται τέλειος μετά την επιμετάλλωση αλλά να κουμπώνει ώρες αργότερα χωρίς φορτίο. Η πρόληψη περιλαμβάνει: 1) Χρήση μηχανικής επικάλυψης ή επικαλύψεων ψευδαργύρου-νιφάδας (όπως Geomet/Magni) που δεν περιλαμβάνουν ηλεκτρόλυση. 2) Εάν χρησιμοποιείται ηλεκτρολυτική επιμετάλλωση, υποχρεωτικό «Ψήσιμο» στα 375-400 $^{\circ}F$ για 4-24 ώρες αμέσως μετά την επιμετάλλωση για να απομακρυνθεί το υδρογόνο. Η ανάλυση αστοχίας των εύθραυστων δακτυλίων δείχνει μια χαρακτηριστική «διακοκκώδη» επιφάνεια θραύσης υπό επιθεώρηση SEM.
