Σε μια υποθαλάσσια εφαρμογή, ένα ελατήριο κυμάτων από ανοξείδωτο χάλυβα 316 αποτυγχάνει μέσω του 'Pitting'. Γιατί συνέβη αυτό παρά την αντοχή του υλικού στη διάβρωση;

Ενώ ο ανοξείδωτος χάλυβας 316 είναι «θαλάσσιας ποιότητας», εξακολουθεί να είναι επιρρεπής σε σκασίματα σε περιβάλλοντα στάσιμου θαλασσινού νερού όπου τα ιόντα χλωρίου μπορούν να διαρρήξουν το παθητικό στρώμα οξειδίου του χρωμίου. Τα ελατήρια κυμάτων είναι ιδιαίτερα ευάλωτα επειδή τα σημεία επαφής μεταξύ των κυμάτων και του περιβλήματος δημιουργούν «χαραμάδες». Αυτές οι ρωγμές οδηγούν σε τοπική εξάντληση οξυγόνου, προκαλώντας διάσπαση του παθητικού φιλμ και σχηματίζοντας ένα ανοδικό κύτταρο. Η αστοχία χαρακτηρίζεται από μικρές, βαθιές τρύπες. Για υποθαλάσσιες εφαρμογές, συνιστώνται υλικά με υψηλότερο ισοδύναμο αριθμό αντίστασης διάτρησης (PREN) όπως το Inconel 625 ή ο ανοξείδωτος χάλυβας Super Duplex.