Answer
Wanneer die behuisingsmateriaal (bv. Magnesium of Plastiek) 'n laer treksterkte as die ring het, word die samestelling se kapasiteit deur die 'Groefopbrengs' beheer. Die toelaatbare stootlas $P_a = \frac{D d π σ_y}{S}$, waar $\sigma_y$ die vloeisterkte van die behuisingsmateriaal is. As die berekende $P_a$ minder is as die vereiste ontwerplading, sal dit nie help om net die ring se sterkte te verhoog nie. In plaas daarvan moet die ontwerper die 'Groefdiepte' $d$ of die 'Groefdiameter' $D$ verhoog. Nog 'n gevorderde tegniek is om 'n 'Load-Spreading Washer' tussen die ring en die behuising te gebruik om die aksiale krag oor 'n groter area te versprei, wat die gelokaliseerde spanning op die groefmuur effektief verminder en die 'dishing'-foutmodus voorkom.
