ආන්තික අක්ෂීය බර යටතේ සර්පිලාකාර රඳවා ගැනීමේ මුදු වල අසාර්ථක මාදිලියක් ලෙස 'ඩිෂිං' විශ්ලේෂණය කරන්න.

ඩිෂිං යනු අක්ෂීය භාරය මගින් රඳවා තබන වළල්ල කේතුකාකාර හැඩයට බල කෙරෙන විරූපණ ආකාරයකි. මෙය සිදු වන්නේ තෙරපුම භාරය (වළල්ල මැද ක්‍රියා කිරීම) සහ ප්‍රතික්‍රියා බලය (වලක් දාරයේ ක්‍රියා කිරීම) විසින් නිර්මාණය කරන ලද මොහොත වළල්ලේ ව්‍යවර්ථ දෘඪතාව ඉක්මවන විටය. 'Dishing Angle' $\theta$ $\theta \approx \frac{P r_{mean}}{E I}$ මගින් ආසන්න කළ හැක. මුද්ද පිඟාන ලෙස, එහි ඵලදායි OD (බාහිර සඳහා) හෝ ID (අභ්‍යන්තර සඳහා) වෙනස් වන අතර, අවසානයේදී එය වලෙන් 'ඇවිදීමට' ඉඩ සලසයි. අසාර්ථක විශ්ලේෂණ බොහෝ විට පෙන්නුම් කරන්නේ මුද්ද ස්ථිරවම 'සෝසර්' හැඩයට විකෘති වී ඇති බවයි. මෙය වලක්වා ගැනීම සඳහා, ඉංජිනේරුවන්ට මුද්දෙහි ඝනකම $T$ වැඩි කිරීමට, ඉහළ මාපාංක ද්‍රව්‍යයක් තෝරා ගැනීමට හෝ අවස්ථිති අවස්ථාව වැඩි කිරීමට විශාල රේඩියල් බිත්තියක් සහිත 'බර-වැඩ' ශ්‍රේණියේ මුද්දක් භාවිතා කළ හැකිය.