Answer
Histereza w sprężyny faliste spowodowana jest tarciem pomiędzy sprężyną a otworem lub wałem, a także wewnętrznym tarciem molekularnym. Praca w pobliżu stałej wysokości zwiększa siły normalne działające na obudowę, gdy sprężyna rozszerza się promieniowo, co prowadzi do szerszej pętli histerezy. Aby to zminimalizować, wysokość robocza powinna być zaprojektowana tak, aby sprężyna wynosiła od 20 $\%$ do 80\%$ jej dostępnego skoku. Stratę energii określa się ilościowo jako $E_{strata} = \oint P df$. W przypadku czujników o wysokiej precyzji minimalizacja tego obszaru ma kluczowe znaczenie dla powtarzalności sygnału.