Wyjaśnij mechanizm „chodzenia po pierścieniu” i jak go złagodzić w zastosowaniach oscylacyjnych.

„Chodzenie pierścienia” to zjawisko, w którym pierścień obraca się w swoim rowku na skutek wibracji lub oscylacyjnych obciążeń wzdłużnych. W ciężkich przypadkach może to prowadzić do ściernego zużycia ścianek rowka. Strategie łagodzące obejmują zwiększenie siły „przylegania” poprzez zmniejszenie swobodnej średnicy pierścienia lub zastosowanie pierścienia szeregowego „do dużych obciążeń” z większą ścianką promieniową $w$. Alternatywnie można zastosować „samoblokujący” pierścień spiralny, który ma wypustkę na wewnętrznym zwoju, która blokuje się w wycięciu na zewnętrznym zwoju, zapobiegając zarówno promieniowemu rozszerzaniu, jak i obrotowi obwodowemu. Jest to standard w przypadku elementów układu napędowego charakteryzującego się wysokimi wibracjami w przemyśle lotniczym i samochodowym.