Answer
Wytrzymałość na ścinanie samego pierścienia opiera się na powierzchni materiału na ścinanie. Wzór jest następujący: $P_r = π · D · t · τ_{ult} / S_f$, gdzie $D$ to średnica wału/otworu, $t$ to grubość pierścienia, a $τ_{ult}$ to ostateczna wytrzymałość materiału na ścinanie (zwykle przyjmowana jako $0,6 · σ_{rozciąganie}$ dla stali). Należy zauważyć, że w obliczeniach tych przyjęto równomierne przyłożenie obciążenia oraz że rowek i element mocowany mają minimalne promienie. Jeżeli mocowany element ma duży promień naroża, obciążenie będzie oddziaływać dalej na pierścień, tworząc ramię momentowe, które prowadzi do „wpadnięcia” i zmniejsza efektywną wytrzymałość na ścinanie.